تبليغاتX
شمعدانی ها - حيران و بی جواب، در بُهت و بغض

شمعدانی ها


آيا كشور من ظرفيت ديكتاتوري اينچنيني را دارد؟ راستش من نگران چهار سال تحمل دوباره نيستم، نگران تحمل چشم‌هاي خيره‌ي خيره به دوربين نيستم، نگران رويه‌اي هستم كه براي اولين بار آزمايش شد و اگر جواب بدهد... اگر جواب بدهد، هيچ غير ممكني در آينده غير ممكن نخواهد بود.

من نگران خودم هستم كه براي اولين بار به تحريم فكر مي‌كنم، تحريم هميشه دور از ذهن‌ترين و بعيدترين گزينه‌ي من بود، من نگران كشوري هستم كه واي اگر من پوست كلفت هم به تحريم فكر كنم... من از راي داده‌ام هيچ پشيمان نيستم، من از مشاركت در احساس اتحادي كه در تمام دنيا بوجود آمد پشيمان نيستم، فقط من را بعد از بردن ِ بازي گردن زده‌اند.

ورود به عصر جديد حكومت عدل‌ الهي‌مان مبارك.

(+)


./ همه ی امروزم (و دیشبم) سرگردان بین لپ تاپ، فیس بوک و گودر، و تلویزیون فارسی بی بی سی گذشته، متاسفم، همین.

../ دو تا پُست قبلی حذف شدند چون دلم نمی خواست هر بار که این روزا این صفحه رو باز کردم، چشمم بهشون بیفته. باز هم متاسفم، و باز هم همین.


+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم خرداد 1388ساعت 4:41 بعد از ظهر  توسط خانوم شمعدانی   |