نمیدونم از کی، از کجا شروع شد این رسم که هر پدربزرگی از دنیا رفتهباشه، اسمش میره توی شناسنامه اولین نوه پسریای که به دنیا میآد. اینجوریه که ما الان تو دور و بر مون یه "عبدالحسین" داریم که "حسین" صدا میشه، یه "علیاکبر" که "علی" (تا اینجا عجیب نیست)، یه "ضیاالدین" که "نیما"، یه "رحمتاله" که "آرش"، یه "عزتاله" که "فرهاد"، یه "روحاله" که "امیر" و یه "داریوش" که باز هم "امیر"! پارسال همین روزا بود که بزرگای قبیله منتظر قربانی جدید بودن –که پسر یکی از همین "امیر"ها باشه- تا اسم پدربزرگ تازه به رحمت خدا رفته رو بذارن روش، اما خوشبختانه آقایِ پدرِ بچه بهشون مهلت نداد و حالا یه "سام" داریم که "سام" صداش میکنیم و دیگه پیش نمیآد که بلیط هواپیما بگیرن براش به اسم "سام بلاه بلاه" بعد بفهمن باید میگرفتن به اسم "محمدمهدی بلاه بلاه"، یا اینکه اسمش رو تو قبولیهای کنکور سرچ کنن و بگن ما هیچ "سام بلاه بلاه"ی ندیدیم که قبول شده باشه و...
./ داروها تموم شدهاند و حالم هم خوبه، گرچه هنوز سرفههای گاهبهگاه باقیست. ممنون از احوالپرسیتون. بعدشم که دوست جان، اینجانب در حال احتضار هم از هرگونه پیشنهاد قرار و اینا استقبال بهعمل میآورد، کلن!
